Jak pisać dobre prompty
Cztery składniki dobrego polecenia i technika iteracji, która działa lepiej niż szukanie „magicznej formuły”.
Prompt to po prostu Twoje polecenie. Nie ma tajnych zaklęć — jest różnica między poleceniem, które da się wykonać na jeden sposób, a takim, które da się wykonać na sto sposobów. Dobry prompt zawęża pole.
Cztery składniki
- KONTEKST — kim jesteś, dla kogo to piszesz, jaka jest sytuacja.
- ZADANIE — co dokładnie ma powstać, jednym czasownikiem.
- FORMAT — długość, struktura, ton, język.
- OGRANICZENIA — czego unikać, czego nie zakładać, co musi się znaleźć.
Napisz maila o spotkaniu.
Jestem koordynatorką projektu w 12-osobowym zespole. Napisz maila do zespołu z przypomnieniem o poniedziałkowym spotkaniu o 10:00 na temat budżetu Q4. Maksymalnie 120 słów, ton uprzejmy ale zwięzły, bez powitań typu „mam nadzieję, że u Ciebie wszystko dobrze”. Na końcu jedno zdanie z prośbą o przygotowanie liczb sprzedażowych.
Technika: pokaż przykład
Najszybszy sposób na uzyskanie właściwego stylu to pokazanie go. Wklej jeden akapit, który Ci się podoba, i poproś o kontynuację w tym samym tonie. To działa lepiej niż dziesięć przymiotników opisujących ton.
Oto przykład mojego stylu pisania: [wklej swój akapit] Napisz w tym samym stylu opis wydarzenia na 100 słów. Zachowaj długość zdań i poziom formalności z przykładu.
Technika: poproś o pytania
Kiedy sama nie wiesz, czego dokładnie chcesz, odwróć role. Zamiast opisywać zadanie w nieskończoność, poproś Claude'a, żeby dopytał.
Chcę przygotować prezentację dla zarządu o wynikach mojego działu. Zanim cokolwiek napiszesz, zadaj mi 5 pytań, które pozwolą Ci zrobić to dobrze. Pytaj po jednym naraz.
Iteracja bije perfekcję
Nie próbuj napisać idealnego promptu za pierwszym razem. Napisz przybliżony, zobacz wynik i popraw jednym zdaniem: „za formalne”, „skróć o połowę”, „usuń trzeci punkt, rozwiń drugi”. Trzy szybkie rundy poprawek dają lepszy efekt niż jedno długie polecenie.
Częste błędy
- Kilka niepowiązanych zadań w jednej wiadomości — rozdziel je.
- „Napisz to lepiej” bez powiedzenia, co jest złe w obecnej wersji.
- Proszenie o fakty bez podania źródła, na którym ma się oprzeć.
- Rezygnacja po pierwszej słabej odpowiedzi zamiast jednej poprawki.
Sprawdź się
Trzy pytania. Odpowiedz na wszystkie, żeby zaliczyć lekcję.
Który element najczęściej ratuje ogólnikową odpowiedź?